- Halo? - Pan Lee Sun-woo?
Dzwonię ze szpitala.
Mamy wyniki tomografii i rezonansu magnetycznego.
Guz znajduje się w tym samym miejscu co siedem lat temu.
Jak pan wie,
nawroty często są złośliwe.
Proszę jak najszybciej przyjechać.
Szefie.
Wróżyłem dziś sobie.
Wyszło mi to.
CHINY PRZEGRAŁY. SMOK ODEJDZIE.
Ty zdrajco!
Odłóż broń!
Teraz!
Uciekaj!
Ty zdradziecki psie.
Nie masz dokąd uciekać.
Wrobiłeś mnie.
Brać ich!
Tam.
Rozdzielmy się.
Uważaj na siebie!
Hej.
Kang-ho!
ZAGINĄŁ LEE CHO-IN
Towarzyszu Oh.
Nie słyszałeś mnie?
Działałeś w transie?
Ty zdrajco! W końcu cię dorwałem.
Policja!
Rzućcie broń!
Jesteśmy z Urzędu Bezpieczeństwa Korei Północnej.
To wasz rząd
wystawił list gończy.
Zabierzemy ich.
Nie, my to zrobimy.
To uciekinierzy z naszego kraju!
Mamy pozwolenie od władz.
W tym wypadku chodzi o narkotyki.
Dokonujemy aresztowania. Zabierać ich!
Wracam do Korei.
Wynik echokardiografii jest niepokojący.
Pamiętaj o lekach.
Dzwoniłem do Ministerstwa Spraw Zagranicznych w sprawie Cho-ina.
Już masz dość?
Minęły dopiero dwa miesiące.
Chcesz przekazać sprawę komuś innemu?
Muszę coś sprawdzić i wrócę.
Szpital jest dla ciebie aż tak ważny?
Nawet nie wiemy, czy Cho-in żyje.
Czy to nie ważniejsze niż ten twój szpital?
To równie ważne jak odnalezienie Cho-ina.
Moje życie...
To, co z niego zostało
od tego zależy.
Coś sobie uroiłam.
Zapomniałam, jakim jesteś egoistą.
Żegnaj.
Proszę pana...
Przeniesieniem praw własności
trzeba się zająć za plecami Sun-woo.
Jest zaabsorbowany Centrum Neurochirurgii.
Kiedy śmierć Cho-ina zostanie potwierdzona,
prawo własności wróci do dyrektora.
A pani i Sun-woo będziecie mogli podejmować decyzje
w jego imieniu.
Zadzwonię do Chin i wszystko przygotuję.
Co z Kim Hyun-ju?
Wezwano ją na przesłuchanie?
Tak, trwa śledztwo.
Czy brakujące materia medica wystarczą, by się jej pozbyć?
Dorzuciłem informację, że neuroleptyków
też brakuje.
Kradzież?
Proszę uważać na słowa.
Jestem szefową oddziału ratunkowego.
Nie ukradłabym leków.
Nie?
Proszę to wyjaśnić.
Dziesiątego listopada o 11.20
pokwitowała pani odbiór leków.
Dziesiątego?
Dziesiątego listopada?
Bierzesz leki, żeby zapłacić za lot do Chin?
Wziąłem tylko kilka.
Weź więcej przeciwkaszlowych i Betadine.
Serio?
Oto pani podpis.
Tych leków nie użyto na izbie przyjęć.
Co się z nimi stało?
Brakuje też dużej ilości morfiny i Demerolu.
Co?
Ja tylko...
Doktor Kim, czy to prawda?
Tak.
To prawda.
Rozumiem.
Komisja etyki powiadomi panią o werdykcie.
Może pani odejść.
Czemu nie powiedziała im pani prawdy?
Że Cho-in zabrał te leki na misję do Chin?
Mieli dowody.
To mało prawdopodobne.
Nie chciała pani donieść na Cho-ina.
Jak długo będzie to pani znosić?
Proszę wykorzystać kartę atutową.
Tę od pełnomocnika dyrektora.
Chyba powinniśmy.
To elektrokardiogram pacjentki pogotowia.
Migotanie komór.
Co by pan zrobił, Su-rak?
Cóż...
Podałbym epinefrynę.
I wykonywałbym masaż serca.
W przypadku braku poprawy, wstrzyknąłbym więcej...
- Następny. - Tak?
Co by pan zrobił?
Cóż...
To samo co Su-rak.
Żartujecie sobie?
To typowy częstoskurcz komorowy!
Nikt nie wie, co robić?
Powinno się wstrzyknąć magnez w 5% wodnym roztworze dekstrozy.
Tylko doktor Nam to wie?
Niedawno dostaliśmy zgodę na budowę Centrum Neurochirurgii,
a tylko doktor Nam potrafi przeprowadzić
zaawansowane czynności ratujące życie?
I wy chcecie pracować w moim centrum medycznym?
Możecie o tym zapomnieć.
NEUROCHIRURGIA
Doktorze Lee.
Doktor Kang Seok-hoon.
Właśnie wróciłem z USA.
W końcu jesteś.
Temu szpitalowi przyda się pomoc.
Czuję przypływ adrenaliny.
Tak, przydasz się tu pod moją nieobecność.
Proszę pana!
Niech pan przestanie to kopcić.
Nie możemy oddychać!
Proszę pomyśleć o nas.
Ta nudna podróż trwa już trzy dni.
Mówili, że szybko dotrzemy na miejsce.
Ale śmierdzi!
Mieliście się nie załatwiać na podłodze!
Kto chce do kibla?
Ty!
Ty pierwsza.
Dobrze.
Co się stało z poprzednią dziewczyną, która poszła do łazienki?
Zapłaciłam za wszystko. Czego pan chce?
Nie wiesz?
Twojego ciała.
Dopływamy do Korei Południowej. Nie chcesz zejść na ląd?
Niech pan się nie zbliża.
Jeden krok i...
Co zrobisz?
Uderzysz mnie?
Precz!
Albo skoczę!
W porządku.
Skacz.
To twoje życie.
Precz, bo skoczę.
Dawać hak holowniczy!
Dokąd nas zabierają?
Pewnie do więzienia wojskowego.
Zwożą tam uciekinierów,
a potem odsyłają ich z powrotem do Korei Północnej.
Towarzyszu Oh.
Ta blizna...
Czy zawsze ją miałem?
Miałem ją, kiedy mnie uratowałeś?
Tak.
Mężczyzna ze zdjęcia...
Ten uśmiechnięty.
Czy on też ma taką bliznę?
Czy to ja?
Czy ktoś, kto mnie przypomina?
Boisz się swoich wspomnień?
To dlatego nie powiedziałeś, że nie jesteś z Korei Północnej?
Nie wiem...
kim jestem...
ani kim mam być.
Nie mam pojęcia.
Wysiadać!
Szybko!
Wychodzić!
Natychmiast!
Idźcie dalej!
Stać prosto!
To dezynfekcja.
Żyjesz?
Tak.
Przestańcie!
Przestańcie, idioci!
DANE OSOBOWE OH KANG-CHUL
Siły Bezpieczeństwa Korei Północnej?
Tak.
Ciekawe...
Wytrzymacie?
Towarzyszu.
Towarzyszu Oh.
Ta woda
musiała dokładnie oczyścić ranę.
Towarzyszu.
Towarzyszu Oh!
Pomocy!
Czy ktoś tu jest?
Hej!
Ktoś tu umiera.
Ktoś umiera.
Wy dupki!
Odpuść.
Dla nich nie jesteśmy ludźmi.
Ten facet wygląda na oficera bezpieczeństwa.
I nim jest.
Więc nic mu nie pomoże.
W zeszłym roku oficer bezpieczeństwa z Korei Północnej próbował stąd uciec.
Strażnik prawie stracił pracę.
Od tamtego czasu żaden żołnierz nie wyszedł stąd żywy.
Jutro będzie się musiał zmierzyć z najsilniejszym strażnikiem.
I nie przeżyje.
Podjął pan decyzję?
Tak.
System stereotaktyczny Leksell.
I operacja bez usypiania.
Będzie pan czuł potworny ból.
Nie mam zbyt wiele czasu.
Chcę zobaczyć swój mózg.
Jung-min.
Jak nisko upadłaś.
Sama skóra i kości.
Co cię tu sprowadza?
Wymyśliłam wymówkę, żeby się z tobą zobaczyć.
Żadnych wiadomości od Cho-ina?
Nie.
Już ponad dwa miesiące.
Gdyby go porwano lub uległ wypadkowi,
już byś o tym wiedziała.
Gdzie Sun-woo?
Nie szukacie razem?
Wrócił do Korei.
A ty nie wracasz?
Jung-min.
Wiem, że jest ci ciężko.
Ale emocje niczego nie rozwiążą.
Znajdę go.
Od jak dawna szukasz?
Równie długo jak szukałaś Sun-woo?
Kim Seo-yeon.
Zniknięcie Sun-woo jakoś zniosłaś.
- Lee Jung-min... - Posłuchaj mnie!
Przeżyłam...
dzięki Cho-inowi.
Musi mieć jakiś powód, by nie wracać.
Tak jak kiedyś Sun-woo.
Jak Sun-woo?
Co masz na myśli?
Nic ci nie mówił?
No tak, on nie ma w zwyczaju się zwierzać.
Powiem ci teraz.
Sun-woo był chory.
Co?
Kiedy siedem lat temu miałaś przeszczep,
to nie tak, że Sun-woo postanowił nie wracać.
Po prostu nie mógł.
Był poważnie chory.
Znacie współrzędne?
Tak.
143, 64, 99 odpowiednio za X, Y, Z.
Zaokrągliliśmy.
Możemy zaczynać?
Tak.
Podamy znieczulenie miejscowe.
Lidokainę.
Skalpel.
Świder.
Igła wchodzi.
Szybki jest.
Na najbliższych zawodach wewnątrzszpitalnych zgarnie złoty medal.
Kiepsko to wygląda.
Oby tym razem się udało.
Po kolei.
Potem poszukamy Lee Cho-ina i pomożemy dyrektorowi wyzdrowieć.
Tylko tyle możemy.
Gdzie on może być?
Pojawił się problem.
O co tyle zamieszania?
Zwołano nadzwyczajne posiedzenie zarządu.
Nadzwyczajne posiedzenie zarządu?
POSIEDZENIE ZARZĄDU
Aby przeszkodzić w budowie Centrum Neurochirurgii.
Kto zwołał to posiedzenie?
Doktor Kim Jin-geun z Anestezjologii.
Musiała go namówić Kim Hyun-ju.
To desperatka. Nie warto się przejmować.
Nie rozumie pan, panie Oh.
Hyun-ju wie, że prawo własności centrum przeniesiono na Cho-ina.
To była tajemnica. Skąd ona o tym wie?
Jak ta informacja wyciekła?
Adwokat był u dyrektora, zanim przyszedł do nas.
Musieli się tam spotkać.
Wiem o tym, bo Jo Hyun-taig mi powiedział.
Panie Oh.
Spokojnie, niedługo odezwie się ktoś z Chin.
Szefie, mamy znaleźć zwłoki Cho-ina?
Minęło już kilka miesięcy.
Nie musimy szukać zbyt daleko.
Wzywałeś mnie, szefie?
Czy to nie pierścień Cho-ina?
Nie. Jest mój.
To za pierścień.
Young-ji, obudziłaś się.
To ty, Jin-ho?
Seo Jin-ho ze szkoły?
Tak.
Gdzie jesteśmy?
Z powrotem w Chinach?
Nie. W Seulu. W Korei Południowej.
W Seulu?
PODZIEL SIĘ Z NAMI SWOIMI MARZENIAMI I BÓLEM
Obudziła się pani.
To urzędnicy państwowi.
Witamy w Republice Korei.
Czy mogłaby pani złożyć sprawozdanie?
Mamo, tato, Kang-chulu, jestem w Korei.
Dotarłam pierwsza. Musicie do mnie dołączyć.
Proszę.
Staruszku, co z moim kumplem?
Byłeś nieprzytomny.
Walczy za ciebie.
Jak to?
Kiedy trafia tu żołnierz z Korei Północnej,
naczelnik każe mu się zmierzyć z najsilniejszym strażnikiem.
Twój przyjaciel zgłosił się za ciebie.
Jeśli wygra, będą cię leczyć.
Sądząc po tych hałasach, jeszcze żyje.
Oh Kang-ho!
Przestań!
On nie jest żołnierzem!
To ja jestem z Korei Północnej!
Będziesz następny!
Walczcie dalej.
Towarzyszu, przestań.
Przestań!
Chciałem tego...
Chciałem to zrobić!
Będę walczył!
Zostawcie mojego towarzysza!
Towarzyszu...
Nie mogę pozwolić, byś ciągle mi pomagał.
Stoczę tę walkę do końca.
Kang-ho, zapamiętaj to.
Ratujesz życie, więc znasz punkty krytyczne w ciele.
Używaj chwytów niedozwolonych.
Inaczej nie wygrasz.
Kang-ho...
Oh Kang-ho!
Pobijcie ich i zamknijcie.
Kang-ho. Kang-ho.
Nie dotykajcie mojego brata...
Mamy wyniki biopsji.
To komórka gwiaździsta. Jak siedem lat temu.
Jaki stopień?
G3 według standardów WHO.
Czyli jeszcze nie G4?
Nie.
Guz znajduje się w obszarze przedczołowym.
Obrzęk w zakręcie przedśrodkowym.
Po operacji
mogę nie wrócić do dawnego życia.
Guz szybko rośnie.
Woli pan operację czy radioterapię?
Czy mogę prosić
o czas do namysłu?
KIM SEO-YEON
Hej.
Chyba znajdziemy Cho-ina.
Dowiedziałam się, gdzie jest.
Bracie...
Kang-chulu...
Dobra robota.
Pozbyto się ciała Cho-ina.
Za trzy dni wszystko zostanie potwierdzone.
Przeprowadźcie posiedzenie. Już po wszystkim.
Dzień dobry, Sun-woo.
Mamo, chyba znaleźliśmy Cho-ina.
Co?
Wiemy, gdzie jest.
Właśnie tam jadę.
Zadzwonię, jak wrócę.
Podobno Cho-in żyje.
Słucham?
Sun-woo jedzie się z nim spotkać.
Lee Cho-in żyje!
Jak się pan dowiedział?
Ktoś dał znać pannie Kim Seo-yeon.
Nie mamy jeszcze informacji od władz.
Gdzie panna Kim?
Czeka tam.
Seo-yeon, nie mamy czasu.
Wyjeżdżamy za 10 minut.
Muszę ci coś powiedzieć.
Wysłuchasz mnie?
Jeśli chodzi o wydarzenia sprzed siedmiu lat, nie musisz nic mówić.
Wiem od Jung-min.
Czujesz się już lepiej?
Tak.
Cieszę się, że ci się poprawiło.
Co za ulga. Tak się martwiłam.
Gdybym wtedy wrócił...
Gdybym ci powiedział...
Nie rozdrapujmy starych ran, Sun-woo.
Znajdźmy Cho-ina.
To wszystko naprawi.
Jeśli znajdziemy Cho-ina...
To wszystko... naprawi.
Cześć, mamo.
Gdzie jesteś? Znalazłeś Cho-ina?
Już tam jedziemy. Zadzwonię...
Chwileczkę. Posłuchaj!
Wysłuchaj mnie.
Nie możesz go znaleźć!
Jak to?
To on jest właścicielem Centrum Neurochirurgii.
Co?
Twój ojciec przeniósł prawo własności na Cho-ina.
Nie możesz go znaleźć.
Jeśli wróci, wszystko przepadnie.
Gdzie jesteś?
Przefaksuję ci te dokumenty.
Sam zdecyduj, czy chcesz go znaleźć.
Rozumiem.
POTWIERDZENIE PRZENIESIENIA TYTUŁU WŁASNOŚCI
Ja, Lee Jong-min, pozostawiam w spadku prawa
do centrum medycznego
mojemu synowi Lee Cho-inowi.
Powiedz, że cię tam nie ma.
Powiedz to, Cho-inie.
Może będę musiał cię zabić.
Wszystko w porządku, Sun-woo?
To wszyscy?
Tak.
Coś tu nie gra.
Powiedziano mi, że tu jest.
Tak mi powiedziano.
Panno Kim.
Nie.
Nie mówcie, że go tu nie ma.
Musi tu być.
Proszę.
Proszę się przyjrzeć.
Spójrzcie.
To Lee Cho-in.
Widzieliście go?
Spójrzcie.
To Lee Cho-in.
Widział pan go?
Mam więcej zdjęć.
Powiedzcie coś!
Wiem, że Cho-in tu jest!
Poszukam go. Uspokój się.
Jeśli go tu nie ma, to gdzie jest?
Co, jeśli nigdy go nie znajdziemy?
Odszukaj go, Sun-woo.
Znajdziesz go, bo ty też kiedyś zniknąłeś.
Czemu mi to robicie?
Przestańcie!
Seo-yeon.
Seo-yeon!
Kim Seo-yeon!
Gdzie infirmeria?
Otwierać.
Co robisz?
ZMARŁY LEE CHO-IN